Toen ik een jaar of drie was bracht m’n moeder me naar de peuterspeelzaal. Ik had geen broertjes of zusjes, dus dat zou hartstikke leuk worden, spelen met leeftijdsgenootjes. Het hele gebeuren mondde echter uit in een traumatische ervaring. Als enigst kind was ik het gewend om veel bij m’n moeder te zijn. Die bleek niet te blijven die ochtend en ze liet me voor mijn peutergevoel in de steek. M’n moeder was nog geen drie tellen weg of m’n nieuwe barbiepop was al door een ander meisje ingepikt. Een paar tellen later werd ik aan m’n haren getrokken door een jongetje. Tel daar bovenop dat de peuterspeelzaal in een donker hol was en dat het er muf rook. Alle ingrediënten voor een traumatische ervaring. Hoe jong ik ook was, ik had mezelf beloofd dat ik daar geen voet meer over de drempel zou zetten. De volgende keer dat ik heen moest, dook ik net voor vertrek het toilet in. Deur op slot en niemand die me eruit kon krijgen. M’n moeder kon praten wat ze wou, maar ik ging niet mee! Zo ging het elke keer. M’n moeder heeft het op een gegeven moment maar opgegeven.

Geen traumatische ervaring uit de categorie oorlogsleed en geweld. Gelukkig niet. Toch kunnen dit soort ogenschijnlijk kleine gebeurtenissen gevolgen hebben voor je functioneren in je verdere leven.

Invloed op mijn leven

Ik kan niet direct aanwijzen wat de gevolgen van deze voor mij traumatische gebeurtenis op mijn leven is geweest. Het is ongetwijfeld van invloed geweest op mijn gedrag in groepen (stel je voor dat ze je aan je haren trekken of je barbie afpakken…) Hier is natuurlijk geen sprake van post traumatische stress. Daar is vaak wel iets meer voor nodig dan een afgepakte barbie. Er zijn ook wel ervaringen geweest die iets meer impact hebben gehad. Daar praat je vaak minder gemakkelijk over. Zo heb ik de bevalling van mijn zoon maar net overleefd. Nu praat ik hier vrij gemakkelijk over, maar dat is niet altijd zo geweest. Toen ik in een burnout met depressie terecht kwam heb ik een aantal gesprekken gehad met een psycholoog. Zij stelde voor om onder andere mijn traumatische bevalling aan te pakken met emdr.

EMDR

EMDR is een afkorting voor Eye Movement Desensitization and Reprocessing. Een soort van herprogrammeren van je brein. Je moet dan het ergste moment in gedachten nemen. De psycholoog stelde me vragen volgens een vast protocol terwijl ik met mijn ogen haar vinger moest volgen. Ik moest steeds weer naar de gebeurtenis toe en totdat mijn gevoel naar nul was gezakt werd dit herhaald. De emotie wordt zo inderdaad uit de belevenis gehaald. Ik kon zeg maar naar het plaatje kijken zonder hevige emotie te voelen. Het plaatje was alleen niet weg en ik heb twee dagen erge hoofdpijn gehad. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik er op een gegeven moment flauw van was om steeds maar weer vragen te beantwoorden. Toen ze weer naar de beleving vroeg heb ik gewoon nul gezegd. Klaar!

MatriXmethode

Pas na mijn opleiding tot jongerencoach kwam ik in aanraking met de MatriXmethode. Tijdens mijn opleiding tot MatriXcoach heeft Ingrid Stoop (bedenkster van de methode) mij gecoacht op diezelfde traumatische bevalling. Er stond namelijk nog steeds één plaatje op mijn netvlies gebrand. Ik dacht nog: “dit gaat bij mij niet werken, ik ben te nuchter”. Ze was al uitgecoacht en was inmiddels met degene naast mij aan het praten toen ineens het hele plaatje in de mist verdween. Ik uitte mijn verbazing blijkbaar hardop, want Ingrid kwam bij me terug. Door deze ogenschijnlijk simpele coaching was het plaatje in mist opgegaan en was ook het laatste restje lading verdwenen. De matrixcoaching was voor mij als cliënt minder belastend dan EMDR (geen hoofdpijn, geen inhoudelijke informatie die ik moest delen, het duurde maar heel even) en als bonus was het vervelende plaatje ook nog verdwenen!

Herbeleving

Ik ben gecoacht waar mijn medecursisten bij waren. Ik hoefde niets over de inhoud te vertellen en tot op de dag van vandaag weet niemand waar Ingrid mij op gecoacht heeft. Ingrid zelf ook niet! Nou ja, als ze dit artikel leest wel… De coaching heeft nog geen tien minuten geduurd. Doordat ik niets hoefde te vertellen, hoefde ik het ook niet te herbeleven. Ik kan je vertellen dat dat als cliënt heel veilig voelt. Als je dus traumatische dingen hebt meegemaakt en je durft hier met niemand over te praten, is er toch een oplossing! Met de MatriXmethode hoeft niemand te weten wat er is gebeurd. En toch kun je je beleving over het gebeurde aanpakken. Het is namelijk zo dat je de gebeurtenis zelf niet kunt wegnemen, Wat gebeurd is is gebeurd. Wel kun je je beleving in het heden ten aanzien van die gebeurtenis veranderen. Dat is wat een MatriXcoach doet.

Verdwijntruc

Het lijkt net op de grote verdwijntruc van een goochelaar. Het klinkt te gemakkelijk voor woorden, maar het is echt de moeite van het proberen waard. De ervaringen zijn spectaculair. HIER vind je meer informatie over coaching op deze manier. Het kan heel goed telefonisch, je hoeft dus geen inhoud te delen en je kunt nu online een afspraak plannen.

Reacties via Facebook

Leave a Reply

Your email address will not be published.